NA KAFI KOD VEDE HAMŠIĆA (juni 2014)!

MIRZA HASANEFENDIĆ

NA KAFI KOD VEDE HAMŠIĆA!

Nema nama više našeg Vede……..

Dogovorih se sa Vedom Hamšićem da tog  junskog dana (2014), poslije podne, popijemo kafu kod njega i da malo popričamo o njegovom stvaralačkom opusu, iz čijeg svakog akvarela izbija ono Sarajevo, kakvo ja najviše volim.

 

Vedo Hamšić u njegovom stanu juni 2014

Ovu priču o umjetniku i zajedničkoj ljubavi Sarajlija prema voljenom gradu , igrom sudbine, počinjem pomalo neobično sa pričom o sarajevskom taksisti.

Kada sam krenuo na kafu, zaustavih taksi, pa rekoh onako mehanički, bez namjere da testiram koliko  srednjovječni taksista poznaje ”ono” Sarajevo,: ”Molim Vas u ulicu Hriste Boteva!”. Taksista me pogleda čudno u retrovizor pa odgovori mrtav hladan; ” Izvinite, ali slabo poznajem te srpske vojvode!”.

I ja se začudih, prvo jer Hristo Botev je Bugarin, a ne Srbin i drugo teško da je mogao biti vojvoda, jer je bio revolucionar i pjesnik!”.

Onda se u momentu sjetih, da mi je neko rekao,  da se to sada zove ulica Mehmeda Handžića, profesora i jednog od incijatora Sarajevske Deklaracije iz 1941 kojom se kritikuje odnos NDH prema muslimanima i proganjanje pravoslavnih!

Rekoh taksisti: ”Pardon, u Mehmeda Handžića!”. Ovaj put je znao i krenuli smo odmah. Onako iz ”radoznalosti” (!) pitah ga da li on zna koje taj Handžić po kome se sada ulica zove? Reče mi iskreno da nema pojma, ali mu nekako mu je bliže Handžićeva, nego Hriste Boteva!

Ja nastavljam svoju ”igru”, pa ga pitam je li čuo za Vedu Hamšića, a on mi odgovori: ” Je li to ono ”Četiri mladića idu sa Trebevića!”.

Ja ponovo ostadoh iznenađen, taksista nezna za Boteva i Handžića, ali je zato čuo za Vedu Hamšića!!!!!!

Konačno jedno pozitivno brojanje, šofer je čuo za sarajevsku legendu, ima nade …..  i tako stigosmo na vedinu kućnu adresu!

U lijepo uređenom stanu primiše me onako toplo i gostoprimljivo Vedo i njegova supruga. Pijemo kafu, a ja uživam gledajući prelijepe akvarale Sarajeva na zidovima toplog doma.

Vedo mi ispriča kako je počeo da crta. Rođen je u Sarajevu u vrijeme rata, ali je poslije istog porodica preselila jedno vrijeme u Banja Luku. Volio je da se igra sa drugom djecom oko škole, ali je bilo ostalo još dosta neeksplodiranih bombi na tom području. Majka se bojala, pa je odlučila da mu kupi olovku, bojice i blok za crtanje da bi provodio više vremena na nekom mirnom i tihom mjestu!

Kako se Vedo uhvatio olovke i bloka, nije ih više nikada ni ispustio iz ruke. Sjedio je satima, gledao kuće i okolinu skicirajući sve to na papir. Tako je rođena njegova najveća ljubav, slikanje i arhitektura.

Vedina majka, učiteljica, uočila je ovu Vedinu sklonost ka umjetnosti i upisala ga u srednju muzičku školu, gdje je došao do izražaja njegov talenat za muziku i posebno za pjevanje.

Porodica se vratila u Sarajevo, a Vedo je rastao i razvijao se sa svojim gradom da bi u njega i vječno urastao!

Volio je muziku, divno pjevao, postao i ostao vječno ”upisan” u istoriju grada! Kao što su se nekada priče i pjesme prenosile sa ‘koljena na koljeno”, tako se zahvaljujući i Youtubu njegov legendarni hit ”Četiri mladića idu sa Trebevića” je ”otv0ren” više desetina hiljada puta! Tako se priča o pjesmi i Vedi prenosi sa generacije na generaciju, pa i novodošli imaju priliku da znaju koje bio Vedo Hamšić i šta je nama Vedo bio!

Ima je Vedo divan glas i taj divni glas mogao se slušati, a fini čovjek vidjeti, uživo u FIS-u, Slogi, Ekonomiji,…

Putovao je Vedo cijelim svijetom, držao koncerte i u Rusiji i na zapadu, ali se uvijek rado vraćao svom voljenom gradu i njegovim ulicama!

Dok su se, na turnejama, drugi muzičari bavili ”svojim zanimacijama”, Vedo je imao običaj da skicira ulice i kuće gradova gdje je šetao, pa je uz studije arhitekture počeo da se bavi slikarstvom . Diplomirao je Arhitekturu u čijem domenu je napravio veliki stvaralački opus, a za dosta objekata bio je laureat saveznih i republičkih priznanja i nagrada!

Uz svoj rad, uvijek se bavio slikarstvom, a njegova slikarska ljubav bio je i ostao akvarel, slikarski žanr u kojem je postigao slikarsko savršenstvo i izgradio svoje osebujni prepoznatljivi stvaralački izraz.

Njegova neiscrpna tema i iskrena ljubav su ulice grada i zgrade Sarajeva, u koje unosi sebe bez ostatka! Njegova djela su izraz duše Sarajeva, ali istovremeno i brana protiv zaborava gradskih urbanih vrijednosti, koje su današnjem dobu agresivnog arhitektonskog primitivizma i neselektivne gradnje u izumiranju!

Njegove slike pokazuju dušu, otmenost i skladnu arhitekturu austro-ugraske sarajevske arhitekture u centru, te toplinu i raznolikost brdovitih gradskih mahala sa arhitekturom iz otomanskog perioda!

O svom radu umjetnik kaže: ” Sarajevo je nepresušni izvor i inspiracija, a mene kao arhitektu zanima ambijent koji se polako gubi”!

Svoje slike autor radi u toplim bojama, kao da želi da nam prenese sa istima svu onu toplinu i trajni šarm gradskog ambijenta, koji Sarajlije prepoznaju i njima se vraćaju sa radošču srca svoga.

Hamšićevi akvareli imaju posebnu dimenziju i otkrivaju jedan specifičan lični autorov doživljaj grada i izraz koji je ranijim generacijama Sarajlija tako blizak i daje im ukus nekog dragogo vremena!

Nažalost jutros stiže bolna i ružna vijest, da je Vedo umro. Tuga je golema jer nema nama više našeg Vede, da nastavi svoj stvaralački opus o gradskim ulicama, da raduje naše oči i naša dušu novim akvarelima………..

Umjetnik je otišao, a nama je ostavio da se divimo njegovim umjetnički urađenim sarajevskim akvarelima! A kada poželimo da se vratimo u neko nama drago vrijeme ”pustimo” video sa legendarnom pjesmom ”Četiri mladića idu sa Trebevića’ i onda to tako krene…….

Ovde ”napuštam” pero i nudim jedno malo sjećanje na umjetnika kroz njegova djela……….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

August 2014 napisao Mirza Hasanefendić

About mirzahasanefendic

Née en Bosnie-Herzégovine, dans la vile de Sarajevo, Mirza hasanefendic eu une brillante carrière d'ingénieur, journaliste, écrivain et merveilleux père de famille...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply