”SARAJEVSKI ZAPISI”…….ŠTA JE NAMA BUBANJ! (IV nastavak)

MIRZA HASANEFENDIĆ

”SARAJEVSKI ZAPISI” ”

ŠTA JE NAMA  ……..” Bubanj”?  (IV nastavak)

I drug Džema Bijedić je volio Rock&Roll…!

Poslije uspješnog sviranja u grupi ”Mladi i Lijepi’  Ljubo Pavlović prelazi u nove muzičke grupe. ( o jednoj od tih  grupa pogledati detaljnije prethodni artikl na blogu, autentični tekst, autora i osnivača grupa)

Ljubo je zavolio muziku i njoj se posvetio cijelim svojim bićem, napredovao je u bio pozivan da svira u više grupa, a što je on sa zadovoljstvom prihvatio. Bubanj je bio izbor njegovog muzičkog izaraza.

Novi muzički ljubin status  bio je nešto, rečeno u sarajevskom fudbalskom žargonu, kao prelazak iz ”Fildžan lige” u prvu B ligu.

Viši i kvalitetniji nivo je tražio i kvalitetnije bubnjeve i mnogo više vježbanja ili u realnosti rečeno; trebalo je kupiti nove bubnjeve od ”ugleda”

Ljubo kao student nije imao para, pa je tu ”tešku misiju” na sebe preuzeo ljubin drug, koji se uputio direktno u kancelariju kod ljubinog oca.  Ljubin otac je vrlo bio nagodan da kupi sinu nove bubnjeve!

Tako je ljubin otac uzeo kredit i kupio vrlo kvalitetne bubnjeve Amati sa Kraslica Činelama!

Mladi bubnjar je krenuo odmah na visoko, pa je po cijeli dan vježbao na terasi. Bilo je jasno da ljubin komšiluk nije baš neki veliki ljubitelj Rock&Rolla, pa je poslije žalbi, Ljubo nažalost sišao nisko tj, završio u podrumu, gdje mu je bilo dozvoljeno da bubnja po cijeli dan.

Srećom njegova muzička karijera bila je u suprotnom pravcu, pa je krenuo od baze i stalno se penjao prema gore.

Novi kvalitetni bubnjevi, a posebno jedan koncert na otvorenom pred Ferijalom (preko puta ”Olomana”) gdje su svirali Čičci, a posebno maestralno sviranje Miće na bubnjevima, uticali su na Ljubu da se posveti cijelim svojim bićem muzici i bubnjevima.

Ljubo je svirao u ”Pionirskom Centru”, Aneksu, po mnogim gradskim domovima kulture i mjesnim zajednicama.

Inače sala u Aneksu (na Grbavici) nije davala mnogo prilika za sviranje  Rock&Roll muzičarima, iako je imala divan i funkcionalan prostor za sviranje.

Nova muzička pozicija u gradu i Ljubo je  razvio sam nova poznanstva!

Obilazio je redovno kultna sarajevska sastajališta muzičara Gradsku kafanu, Slogu, Fis i druge, a povremeno je i ”stidljivo” radio zamjene u ”Hamam Baru”, gdje se svirao dobar džez, a u prilog tome govori da je u ”ekipi” svirao i vrsni džez pianista Slavko Hitri.

Inače muzičari, kao raja su se nastavili družiti bez obzira u kojoj grupi svirali i kojeg kvaliteta bili.

U muzičkom svijetu bio je prisutan i  Vuja, kao mladić koji je volio džez i ”koketirao” sa malo složenijim formama na gitari, a bio je tu Pero Čubić muzičar koji je iz gitare vadio svojom virtuoznošču najljepše i posebne zvukove. Nažalost ni on, ni Vukas mičin brat nisu više među živim.

Poseban ugled u gradskim muzičkim krugovima uživali su sestra i brat Selma i Reuf Koluder tvorci grupe ”Vokinsi”. Svirali su za svaku priliku i praznike u MZ u Radićevoj, a ponekada su ih mjenjali i legedarni ”Kendy Boys” sa čuvenim Ivicom Ivandićem, Duletom Čorlijom, Šentom…

Tih godina svoju karijeru je počeo da gradi i Goran Bregović, moj prvogimnazijski drug, mislim da se grupa zvala ”Beštije”, a tu je bio i drugi naš prvogimnazijski drug, nažalost nedavno preminuli, Ivan Vrhunc Čapa. Za taj period ostala mi je u sjećanju jedna ”sportska priča” vezana za Gorana, a čiji sam i sam učesnik bio.

Igrali smo fudbala pred studentskom menzom, kaja je kasnije srušena i tu je sada zgrada opštine ”Stari grad”. Igrao sam zajedno sa Goranom u istoj ekipi, a tada sam jedini put u životu vidio Gorana da igra fudbala. Goranu nije išla lopta od noge, a mi smo izgubili, što je žestoko naljutili jednog saigrača, pa on okrivljujući Gorana za sve reče; ” Nije lopta za tebe Gorane,  prihvati se ti tambure!”

”Proročanske riječi” ili prst sudbine, uglavnom kasnije će Goran napraviti sjajnu muzičku karijeru!

Vrsni muzičari , a i Ljubo sa njima, su pozivani na sve strane a posebno su bili  cijenjeni od Ferijalnog Saveza, te divne organizacije koja je pružala šansu mladima  da zimuju, ljetuju i putuju po jeftinim cijenama širom bivše nam zajedničke domovine pod motom ”Upoznaj svoju domovinu da je više volio”

To je bio dobro osmišljen koncept za mlade i njihov razvoj, a Ljubo i ”jarani” muzičari su dobili poziv da sviraju u finom malom mjestu Vignju, skoro na kraju Pelješca, tom centru ”Ferijale”.

Po povratku u Sarajevo, sarajevski muzičari su dobili poseban poziv da gostuju u Bjelovaru. Koncert je održan u kinu ”Partizan”, ugođaj je bio fenomenalan, a ostaće u sjećanju da su  otpjevali pjesmu Bitlsa ”Hej Jude”, na aklamciju publike, više puta. Koliki je to bio kvalitet sviranja i pjevanja sarajevskih majstora nota najbolji govori podatak , da je to bilo samo sedam dana poslije londonskog izlaska singla ”Hej Jude”!

Nastavljajući uspješno svoju karijeru Ljubo i drugari muzičari su bili često bila pozivani da sviraju u domu na Crepoljskom.

Ne rijetko na Crepoljsko, dolazio je i ugledni gost, tada vrlo popularni političar, drug Džema Bijedić, koji se družio sa mladima i volio slušati njihovu muziku. Znao je provoditi sate sa mladima, pričajući o svemu, uživajući u muzici, a bio je i veliki ”hadžija” jer je znao zvati turu za sve prisutne i tako počastiti društvo.

Decembar 2014 napisao Mirza Hasanefendić!

About mirzahasanefendic

Née en Bosnie-Herzégovine, dans la vile de Sarajevo, Mirza hasanefendic eu une brillante carrière d'ingénieur, journaliste, écrivain et merveilleux père de famille...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply