SARAJEVSKI ZAPISI ……….SARAJLIJA KOJI NAS JE ”VODIO” NEDJELJOM NA UTAKMICE ŠIROM Ex-YU!

MIRZA HASANEFENDIĆ

SARAJEVSKI ZAPISI …..SARAJLIJA KOJI NAS JE ”VODIO”  NEDJELJOM NA UTAKMICE ŠIROM Ex-YU!
ŠTA JE NAMA ….JOVO JOVANOVIĆ
Teniski šampion, koji je nedjeljom ulazio u naše domove i vodio nas na utakmice!
………Ako si bio ljubitelj fudbala, a te nedjelje nisi mogao na utakmicu na Grbavicu, Koševo, Marakanu, Tušanj, Maksimir,………..on je bio tu da te povede na utakmicu i ”uvede na neki od tih stadiona”. Pored dobre volje, za tvoje prisustvo na utakmici trebao ti je samo tranzistor i radio u kući ili u autu.
Pa tako ako nisi bio nikada, naprimjer, na stadionu Kantrida Rijeka, onda ti je Jovo, svojim prenosom, preko radio talasa dočarao atmosferu, huk stadiona, dah mora i ti si ga slušao sa pažnjom, poštovanjem i vjerovanjem da on to radi sa ljubavlju i uspjeva da te uvede na stadion od kojeg si udaljen stotinama kilometara.
Ustvari, nije on bio sam, oni su bili ”četvorica veličanstvenih” koji su nas svake nedjelje vodili po stadionima širom bivše nam zajedničke domovine. U nedjelju poslije podne prvo bi kreni špica emisije sa legendarnon instrumentalnom kompozicijom Popcorn, pa onda bi se čuo huk stadiona i najava emisije ”Sport i muzika”, a onda bi krenuo obilazak jugoslavenskih stadiona.
Tu četvorku za nezaborav su sačinjavali; Jovo Dimitrijević, Zoran Popovski, Mirko Kamenjašević i, meni posebno dragi, Jovo Jovanović, a koji je ”junak” ove današnje priče sa svojim velikim poznavanjem sporta i izuzetno fonetičkog glasa.
Pa ako je Mirko Kamenjašević bio prepoznatljiv kao komentator čiji komentari imaju specifičnu dozu humora tipa legendarne izjave ”Dok Ferhatović dribla slušajte muziku iz našeg studija”, onda su radio prenosi Jove Jovanovića bili prepoznatljivi po koloritnom glasu i profesionalnom ”prostornom” opisu događanja sa stadiona.

mirko kamenjasevic i jovo jovanovic
Njegove istančane sportske oči i fini ”višedimenzionalni” fonetički izražajni glas, kao da su poput nekog holograma (utiska stvarne prostorne trodimenzionalne slike) pred tvojim očima stvarale utisak da si i ti tu na tribinama i da pratiš utakmicu i sve što se dešava oko nje na licu mjesta!
Njegov sportski duh i iskustvo, davali su njegovim prenosima na radio talasima jedan prijatna ukus objektivnosti i pravu dimenziju fudbalskoj utakmici kao plemenitom sportskom natjecanju, a ne kao ratu što to čine ovi huligani na današnjim nogometnim susretima.
Inače, jovina životna priča počela je ima tome podosta vremena, kada se u mjestu Priboj kod Tuzle, u porodici pravoslavnog sveštenika rodio sin kome dadoše ime Jovo. Porodica je preselila u Tuzlu, a fino vaspitani dečko je potražio sebe u sportu i uspio da nađe svoju sreću i svoje zadovoljstvo u tenisu, tom lijepom ”bijelom sportu” koji je bio i pomali elitistički sport.
Već na samom početku Jovo je se izdvojio svojim talentom i radom , pa je već poslije godinu dana vježbanja 1953 postao pionirski prvak BiH u tenisu.
Slijedom svog razvojnog puta postao je malo kasnije juniorski i seniorski prvak BiH u tenisu. Bio je ubrajan među četiri najbolja mlada igrača u Jugoslaviji, koja je u to vrijeme imala veliki ugled u svjetskom tenisu, a vrhunac priznanja je bio poziv u sastav mlade jugoslavenske reprezentacije za Galea kup, u kojem su bili buduće zvijezde jugoslavenskog tenisa Nikola Pilić, Bora Jovanović i Srđan Jelić.
Tim tuzlanske Slobode u kojem je igrao Jovo Jovanović postao je ekipni prvak BiH 1956 godine, a prvenstvo je održano u Prijedoru.

DSC_0199 (1)

Iste godine zajedno sa vrsnim teniserom Huseinom Arslanagićem osvaja drugo mjesto na ekipnom prvenstvu Jugoslavije u Splitu.
Godine 1958 preselio je u Sarajevo, gdje je je zajedno sa vrsnim igračem tenisa Huseinom Arslanagićem, počeo rad na starim igralištima Skenderije sa mladim generacijama sarajevskog tenisa! Iz te generacije najdalje su dogurali Joško Štern i Jagoda Salihbegović. Inače to je bio period procvata sarajevskog tenisa, koji je ostvario dobar napredak na saveznom novou!
Tenis je bio velika jovina ljubav, ali tih godina tenis nije donosio novac kao danas, pa je Jovo morao potražiti posao da bi obezbjedio sebi egzistenciju. Našao je posao na radio Sarajevu, a tenis je napustio suviše mlad sa 23 godine!

DSC_0172 (1)
Na Radio Sarajevu je počeo prvo kao spiker zbog vrlo fonetičnog glasa, a bio je i prvi spiker u TV Sarajevo u informativnoj emisiji ”Večernji ekran”!
Kao sportista prešao je u sportsku redakciju, i tako je tenis izgubio jednog potencijalno vrsnog igrača i šampiona, ali su zato ljubitelji fudbala dobili velikog sportskog reportera sa kojim su se družili preko radio valova u velikom broju sportova, a najčešče nedjeljom poslijepodne na fudbalskim stadionima širom nam bivše velike zajedničke domovine!

DSC_0176 (1)
U karijeri sportskog novinara obavio je preko 1000 prenosa, a bio je reporter i sa mnogih kulturno-političkif manifestacija. ”Radio” je prenose sa svjetskog fudbalskog prvenstna u Španiji 1982 i Italiji 1990, košarkaške prenose svjetskog prvenstva u Manili 1978 kada je naša ekipa bila prvak svijeta i iz Španije 1986.
Međutim za Jovu su najdraži i najznačajniji prenosi bile ceremonije otvaranja i zatvaranja XIV zimskih olimpijskih igara Sarajevo 1984, a koje je radio zajedno sa legendarnim reporterom Markom Markovićem!
Za kraj priče o ovom dobrom čovjeku, tom vrsnom reporteru i teniseru, a da bi se čitaoci posjetili na jedan divan glas na snimku prenosa iz 1989 godine kada je ekipa tuzlanske Slobode osvojila titulu evropsko šampiona, a on, Jovo Jovanović je bio čovjek koji nam je to dočarao u direktno u radio prenosu!

januar 2015 godine napisao Mirza Hasanefendić

About mirzahasanefendic

Née en Bosnie-Herzégovine, dans la vile de Sarajevo, Mirza hasanefendic eu une brillante carrière d'ingénieur, journaliste, écrivain et merveilleux père de famille...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Comments are closed.