MOJA SJEĆANJA NA SPORTSKI CENTAR KOVAČI!

MOJA SJEĆANJA NA SPORTSKI CENTAR KOVAČI

kaic stela

Autor: Husein Nezirhodžić

Neke davne 1967godine izgrađen je na Kovačima sportsko-rekreacioni centar, koji je zaista bio impresivan i impozantan. Sastojao se od rukometno-nogometnog igrališta u sredini, gore na vrhu je bilo košarkaško igralište, a u prizemlju zgrade  bile su svlačionice, administrativne prostorije i automatska kuglana. Oko igrališta bile su tribine koje su okruživale u ovalnoj formi isto, a mogle su primiti oko 4.000 gledalaca.

I kao simbol tog vremena odmah više stadiona bila je kuća i jedne od najvećih legendi našeg fudbala, Asima Ferhatovića – Haseta.

Raja s Kovača, Vratnika i Ploče, ali i drugih starogradskih mahala, veliki dio svog djetinjstva i mladosti provela je igrajući se u tom sportskom hramu. Tu su se sticala prva iskustva i znanja u igranju malog fudbala, rukometa, košarke i odbojke.

Vremenom tu su se počeli izrastati i stvarati nadareni pojedinci, koji kasnije postaju poznata imena u fudbalskim klubovima Sarajeva, Željezničara, Vratnika, Bosne, Saobračajca, Iskre i drugih ekipa. ​Samo da napomenem neke: Ferhatović Nijaz-Brko, Ferhatović Hamdo, Janjoš Mehmed-Čala, Kuduz Sead, braća Ulak Faruk i Pile, braća Domić, Zimić Mufid, Nedzad Pipic, ………

S obzirom da su u to vrijeme Domovi kulture bili glavni nosioci i organizatori sportskih, društvenih i kulturno-zabavnih aktivnosti, na SC Kovači su često organizovani turniri u malom fudbalu po mjesnim zajednicima, radničke sportske igre, takmičenja škola i fakulteta i slične manifestacije.

Moja sjećanja sežu negdje od 1968 do 1980 godine.  Na turnirima u malom fudbalu su učestvovale ekipe: Kovača, Vratnika, Logavine, Vrbanjuše, Gorice, Mejtaša, Medreseta, Bistrik-Hrida, Širokače, Centra, Čengić Vile, Novog Sarajeva……

Bilo je to doba za nezaborav, stadion Kovači pun gledalaca, po procjeni od 3.000 do 4.000. Atmosfera kao na stadionu Koševo, navijanje, pjesma, bodrenje, veselost i razdraganost.

Sjećam se finalne utakmice 1970 godine, između ekipa Kovača i Logavine. Pun stadion, oko 4.000 gledalaca, pod reflektorima. Za ekipu Kovača igrali su: Zinhasović Sejo, Kuduz Sead, Korić Mustafa, braća Fakče i Fahro Ramović, Gaši Nevrus, Šikarić Hame, Babajić Sabo, Nalčadžić Dado i golmani ​Mehičević ​Teufik-Tufo i Rasim-Rasko. Ekipu Logavine: braća Salihbegović Ismet-Imo i Sudo, Glasović Ždero, Behlulović Rizo, Pilav, golman Olovčić Hikmet.  Dobra utakmica, puna naboja i neizvjesnosti, fantastičnih poteza i golova. Na kraju tijesna pobjeda ekipe Logavine sa rezultatom 4:3. Pobjedničkoj ekipi pehar uručio legendarni majstor fudbala, Asim Ferhatović-Hase.

 

Ekipa Kovaci, FIS 1977 godine. Stoje s lijeva: Šikarić Muhamed-Hame – trener i tehniko ekipe, Šišić Meho-Šiša, Kovačević Nihad-Nine,Kaliman Meho i Željo Ferid. Čuče: Šlaki Hikmet-Hika, Zahiragić Edin-Dino,Čaušević Edib-Paja i Kaliman Dino.

 

Nekoliko godina kasnije negdje 1975 godine pojavljuje se mlađa generacija igrača ekipe Kovača, koja postaje jedna od boljih u Sarajevu. Za tu ekipu su igrali: Kovačević Nihad-Nine, Šlaki Hikmet-Kigen, Kaliman Meho,​Kaliman Dino, ​Čaušević Edib-Paja, ​Željo Ferid, ​Kasumović Kenan-Keno, Zahiragić Edin-Dino​, Handžić Emir, Isanović Harem i golmani: Nuhanović Smajo i Šišić Meho-Šiša.​ Trener i tehniko ove ekipe je bio Šikarić Hame.​

Ovdje bi neizostavno trebalo pomenuti i veterane malog fudbala sa Kovača, koji su skoro svakodnevno igrali svoje utakmice, a to su: braća Šišić Mensud i Ferid, Kiso Mugdim,Bjelanović Meho,braća  Čučo Muho i Šukrija,Bekrić Salko-Pinda, Musakadić Sadan, Šabanagić Dževad, Sokolović Suad, Žiško Idriz, Vehbija-Vehbo, Vanjo Suad,…….

Osim malog nogometa u SC Kovači, dvije,tri godine igrane su rukometne utakmice Prve lige bivše Jugoslavije, gdje je tadašnja RK Bosna igrala prvenstvene utakmice sa Borcem, Metaloplastikom, Partizanom, Medveščakom i ostalim ekipama. Tada su gledaoci imali priliku da vide na djelu velike majstore rukometa: Idžakovića, Šarenkapu,Trajkovića, Martinčevića,Dizdara, Glasovića, Saračevića, Popovića, Karadžu, Golića, Vujovića, Krivokapića i ostale asove.

 

Sportska takmicenja su privlacila hiljede gledalaca na stadionu “Kovaci”. Na ovom fotosu u prvom planu legendarni sarajevski rukometas Memnun Idzakovic.

 

Pored sportskih manifestacija u SC Kovači su održavana i finalna takmičenja pjevača amatera, onih koji su pobijedili po mjesnim zajednicama. Negdje 1969 godine pravi dernek na stadionu, pod reflektorima, pobijedila je Hanka Paldum i tada počinje njena karijera vrhunske pjevačice i interpretatora narodne muzike.

Tih godina su održavani i koncerti pjevača na kojima su učestvovali i doajeni  pjesme i muzike: Safet Isović, Zaim Imamović, Meho Puzić, Boro Spuzić Kvaka, Muharem Serbezovski, Sejo Pitić i ostali. Sjećam se koncerta Šabana Šaulića, pun stadion, raja donijela piće i mezu, nastao pravi delirujum, čak i poneka flaša završila na terenu.

I kao što svaka priča ima svoj kraj, tako je i sportski centar Kovači, nažalost doživio svoj. Danas više ne postoji SC Kovači, jer ratne okolnosti i zbivanja donijele su promjene. Na tom mjestu je izgrađen Memorijalni centar u spomen palim borcima i šehidima tokom agresije na BiH. Memorijalni centar je bez ikakve dileme potreban i koji mora postojati, kako se nikada ne bi zaboravili najteži dani za grad Sarajevo i BiH.

Ipak, dojma sam kako bi i oni koji su položili svoje živote u odbrani Sarajeva, bili sretniji da je Centar ostao raji, da iz njega još uvijek dopire graja djece i omladine, da se tu rađaju neki novi Hase, Švabo, Pape, Pike, Kinđe, Paja, a da je Memorijal dobio neku drugu prikladniju lokaciju.

august 2018  napisao Husein Nezirhodžić

About mirzahasanefendic

Née en Bosnie-Herzégovine, dans la vile de Sarajevo, Mirza hasanefendic eu une brillante carrière d'ingénieur, journaliste, écrivain et merveilleux père de famille...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Comments are closed.